LINKI

ID #1003

Diamenty

Diamenty są najczystszą krystaliczną formą węgla. Powstają w procesie krystalizacji pod ogromnym ciśnieniem i w wysokiej temperaturze w magmie wulkanicznej.

O wyjątkowości diamentów wśród innych minerałów decyduje fascynująca gra świateł. Diament niezwykle silnie załamuje światło, a także bardzo silnie je rozszczepia.

Diament jest najczęściej wybieranym kamieniem do pierścionków zaręczynowych – jest symbolem nierozerwalności związku ze względu, że jest najtwardszy. Jest też symbolem władzy i potęgi.

Nazwa pochodzi od stgr. ἀδάμας adamas (dopełniacz ἀδάμαντος adamantos, łac. diamentum) = "niepokonany, niezniszczalny" i nawiązuje do wyjątkowej twardości tego minerału. Jest najtwardszą znaną substancją z występujących w przyrodzie.

 

Aby diament ujawnił całe swoje piękno musi być poddany obróbce. Nieobrobione diamenty są często matowe i mają skazy; około 50 % z nich nadaje się do dalszej obróbki.

 

 

Etapy obróbki kamienia

 

Planowanie

Tylko dzięki dokładnemu przestudiowaniu surowego kamienia i jego skaz i zanieczyszczeń można osiągnąć najpiękniejszy diament. Praca ta wymaga wielkiego doświadczenia i szczegółowej znajomości wielu zagadnień związanych z diamentami: krystalografii, wiedzy o inkluzjach czy sposobach szlifowania. Przy dużych kamieniach ten etap często trwał bardzo długo, nawet kilka miesięcy.
W dzisiejszych czasach przeprowadzane są dokładne badania kamienia od mikroskopowego zbadania inkluzji do komputerowej analizy składu chemicznego. Tworzy się trójwymiarowy model na który nanoszone są mapy inkluzji. Program komputerowy pomaga wybrać optymalny sposów cięcia kamienia.
 

Oznaczanie

Dawniej na kamieniu tuszem rysowane były płaszczyzny cięcia. Dziś używa się do tego lasera, którym wypalane są ryski na kamieniu.

Łupanie

Diament równolegle wzdłuż kierunku kryształu dzieli się przez łupanie, ponieważ surowe diamenty łatwo pękają wzdłuż tych płaszczyzn. Przeprowadza się to jednym uderzeniem wzdłuż zaznaczonych w poprzednim etapie linii. Technika była stosowana od setek lat w Indiach. Kamień mocuje się do drewnianego uchwytu, wykonuje się nacieńcie innym diamentem lub laserem po czym przykłada w to nacięcie stalowy przecinak.  Po uderzeniu młotkiem diament dzieli się na dwie części.

 

Cięcie

W poprzek kierunku kryształu diament dzieli się przez cięcie. Diament zostaje przymocowany za pomocą mieszanki gipsowej do głowicy z miedzi. Cięcie wykonuje się bardzo cienką piłą z brązu fosforowego którą powleka się olejem i pyłem diamentowym. Obroty tarczy sięgają 250 obrotów na sekundę. Przecięcie 1 karatu moźe trwać nawet parę godzin, więc przy większych kamieniach cięcie może trwać kilka tygodni.
Zamiast tradycyjnych metod stosuje się czasem cięcie laserem, lecz metoda ta może powodować duże straty surowca.

 

 

Zaokrąglanie

Dalszym etapem obróbki jest zaokrąglanie krawędzi. Wykonuje się to na specjalnych obrabiarkach za pomocą innego diamentu. Dwa diamenty są ustawione w osi wirowania i obracają się w przeciwnych kierunkach. Ttrąc o siebie uzyskują gładkie krawędzie i zaokrąglony kształt. Proces nazywa się po angielsku bruiting lub girdling.

Szlifowanie

W czasie szlifowania tworzy się na kamieniu fasetki. Diament przymocowany jest w uchwytach urządzenia szlifującego umożliwjającego precyzyjne ustawienie pod określonymi kątami. Szlifowanie odbywa się na stalowym dysku na który podawana jest mieszanka oleju i diamentowego pyłu. Oprócz szlifowania mieszanka chłodzi teź kamień podczas obróbki.


Kontrola końcowa

Końcowy etap obejmuje dokładne czyszczenie diament w kwasach i badania diamentów, aby zobaczyć, czy spełnia on normy jakości producenta.

Tags: diament, kamienie szlachetne

Related entries:

You cannot comment on this entry